بیماری ام اس (MS) چیست؟ علت های مهم ایجاد ام اس و خطر بروز آن

ام اس MS یک بیماری است که طولانی مدت (مزمن) فرد را درگیر میکند و از نوع “خود ایمنی” محسوب می شود. ام اس باعث اختلال در حرکت، حس (بینایی، لامسه و ….) و عملکرد بدنی می شود و علت بیماری ام اس تخریب لایه پوشاننده سلول های عصبی (نورون ها) در دستگاه اعصاب مرکزی (مغز و طناب نخاعی) می باشد.

ام اس MS (اسکلروز متعدد) نوعی بیماری عصبی است که به علت تخریب و مشکل عملکرد سلول های عصبی (نورون ها) در مغز و نخاع، به وجود می آید.

لایه پوشاننده سلول های عصبی که در بیماری “ام اس” از بین میرود “میلین” نام دارد و به عبور سریع و روان پیان های عصبی بین مغز و دیگر قسمت های بدن(مثلا دست و پا یا چشم)، کمک می کند.
وقتی که این لایه خراب می شود پیام های عصبی کم اثرتر و آهسته تر فرستاده می شوند. تکه های زخم بافتی به نام “پلاک  ام اس” بر روی ناحیه مبتلا تشکیل می شود که موجب از بین رفتن ارتباط عصبی می شود.

علائم بیماری ام.اس زمانی بروز می کند که اعصاب مغز و طناب نخاعی، دیگر نمی توانند به صورت صحیح با دیگر قسمت های بدن ارتباط برقرار کنند. ام اس نشانه های گوناگونی دارد و بر بینایی چشم، تعادل بدن، قدرت جسمانی، حس (لامسه و دیگر حواس)، هماهنگی و عملکرد بدن تأثیر منفی می گذارد.

در بیشتر مردم اولین علائم “ام اس” بین سن 20 تا 40 سالگی بروز می کند. علائم بیماری به ندرت قبل از 15 سالگی یا بعد از 60 سالگی ظاهر می شود. زنان بیشتر از مردان به بیماری “ام اس” مبتلا می شوند (به خصوص در دهه های اول زندگی).

احتمال ابتلا در نژاد اروپای شرقی نسبت به سایر نژادها بیشتر است. میزان ابتلا به ام.اس در آمریکا، کانادا و شمال اروپا، بیشتر از دیگر قسمت های جهان است.

علت ایجاد بیماری ام اس

بیماری ام اس (MS) نوعی بیماری “خودایمن” است و علت آن حمله دستگاه ایمنی بدن به سیستم عصبی (مغز و نخاع) خود بیمار است.

سلول های ایمنی در اثر علت های بسیار پیچیده به پوشش سلول های عصبی که عایق آن ها در مغز و طناب نخاعی است حمله و آن ها را تخریب می کنند.
سلول های دیگری در مغز به نام گلیا این غلاف را به وجود می آورند که انتقال پیام عصبی را سرعت می بخشد و باعث فعالیت صحیح و سالم سیستم اعصاب بدن می شود. تخریب این لایه پوشاننده باع اختلال بسیار شدید در عملکرد سلول های عصبی میشود به حدی که ممکن است بطور کامل فلج شود

تخریب ارتباط بین مغز و دیگر قسمت های بدن مانع از عبور طبیعی حس ها و کنترل پیام ها می شود و این مسئله به بروز علائم “ام اس” منجر می شود. منطقه فاقد پوشش (غلاف) به صورت “پلاک” یا ناحیه کوچک گرد از سلول های عصبی خاکستری بدون پوشش سفید به نظر می رسد که در ام آر ای (MRI) پزشک آن را تشخیص می دهد

پیشرفت علائم ام اس با گسترش پلاک های جدید در قسمت مغز یا طناب نخاعی کنترل کننده نواحی مبتلا، مرتبط است. چون الگوی مشخصی در پیدایش پلاک های جدید وجود ندارد، پیشرفت ام اس می تواند غیر قابل پیش بینی باشد. علی رغم پژوهش های قابل ملاحظه، عامل محرک تخریب خودایمن (تخریب توسط سیستم ایمنی)، هنوز ناشناخته است. مطالعات گوناگون به شواهدی از نقش ژن ها، عوامل محیطی، ویروس ها یا ترکیبی از این موارد اشاره می کنند.

خطر بروز ام اس در چه افرادی بالا است

خطر بروز ام اس در خانواده هایی که یک نفر از اعضا مبتلا شده، بیشتر است که نشان دهنده اثر عامل ژنتیکی است. به علاوه شیوع بالای ام اس در میان مردم اروپای شمالی نیز میزانی از حساسیت ژنتیکی را مطرح می کند.

نقش عامل محیطی با انجام بررسی هایی در خصوص تأثیر مهاجرت بر گسترش خطر بروز ام اس نشان داده شده است. نقش سن در ایجاد “ام اس” بسیار مهم است. افراد جوان گروه های کم خطر وقتی که به کشورهای با میزان بالای شیوع ام اس مهاجرت می کنند، با میزان خطر ابتلا به ام اس در محیط جدید مواجهند، در حالی که مهاجرین مسن، میزان خطر کشور اصلی خود را در ابتلا به این بیماری حفظ می کنند.

تفسیر این بررسی ها نشان می دهد که عامل محیطی محافظت کننده یا آسیب رسان در ابتدای زندگی، اثر خود را می گذارد. خطر بیماری بعداً در زندگی، آثار محیط اولیه را انعکاس می دهد.

اطلاعات مشابه، می تواند به نقش ابتلا با ویروس های کند اثر تأکید کند؛ ویروس هایی که ابتلا به آن ها در سنین پایین رخ می دهد اما آثار مخرب آن ها دیرتر شروع می شود. ویروس های کند اثر در نقش عامل بیماری های دیگر، از جمله ایدز شناخته می شوند؛ به علاوه، ویروس ها در ایجاد دیگر بیماری های خودایمن نیز نقش دارند.

ادعاهایی مبنی بر نقش ویروس های کند اثر یا سایر ویروس ها در شروع ام اس شکل گرفته است، ولی گزینه قوی پدیدار نشده است.

چگونگی شروع واکنش خودایمن در اثر ویروس هنوز ناشناخته است. دو الگوی اساسی برای القای بیماری خودایمن به وسیله ویروس وجود دارد. اولین الگو پیشنهاد می کند که دستگاه ایمنی در واقع به ویروس حمله می کند و تخریب لایه پوشاننده عصب، نتیجه غیرمستقیم مقابله با عفونت است؛ الگوی دوم پیشنهاد می کند دستگاه ایمنی، غللاف سلول عصبی را با پروتئین ویروسی که در عفونت در نقش مهاجم با آن مواجه شده بود، اشتباه می گیرد و آن را تخریب می کند.

هر یک از این الگوها، نقش عامل ژنتیکی در “ام اس” را مطرح می کنند؛ زیرا ژن های معینی می توانند احتمال خودایمنی را افزایش دهند.

عوامل محیطی نیز ممکن است حساسیت دستگاه ایمنی یا پوشش عصبی بدن را جهت فراهم کردن محرکی برای پاسخ ایمنی، تغییر دهند. محرک های احتمالی محیطی که به ام.اس نسبت داده می شوند عبارت اند از: عفونت ویروسی، ضربه، صدمات الکتریکی و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی. هر چند بررسی های کنترل شده نقش این عوامل بعنوان علت در ایجاد ام اس  را  بطور قطعی تأیید نمی کنند.

بیماری ام اس (MS) چیست؟ علت های مهم ایجاد ام اس و خطر بروز آن
:
امتیاز : 2.5 تعداد رای : 4

این مقاله خوب بود؟ 2 2  


مشاوره پزشکی

فهرست آخرین سوالات مطرح شده

مشاوره درمان عدم تعادل

با سلام به تازگی متوجه شدم نمیتونم روی پای چپم وایسم یعنی روی یک پا ( پای چپ)...

مشاهده پاسخ

توسط پزشک پاسخ داده شد
مشاوره درمان سردرد

ضمن سلام و خسته نباشید به تمامی پزشکان سایت بنده دچار سردرد ها شدید در نواحی مختلف سر...

مشاهده پاسخ

توسط پزشک پاسخ داده شد
علت اختلاف فشار دست چپ و راست

مادرم 54ساله هستن و فشارخون دارن و اتنولول و املوپرس مصرف میکنن.سیتریزین و ایمی پرامین هم میخورن.بسیار ادم...

مشاهده پاسخ

توسط پزشک پاسخ داده شد
مشاوره کمبود آهن نوزادان و کودکان

سلام خسته نباشین برای بچه های یک ساله. میشه بجای شربت و قطره ی آهن از قرص اهن...

مشاهده پاسخ

توسط متخصص اصفال پاسخ داده شد
مشاوره درمان سوزش مدفوع

سلام خسته نباشید اقای ۱۴ ساله حدود ۱ ماهی هست که موقع دفع مدفوع سوزش داره البته اول...

مشاهده پاسخ

توسط پزشک پاسخ داده شد

همه سوالات


سوال پزشکی دارید؟

از طریق فرم زیر آن را از متخصصان بپرسید