روش های درمان بیماری آلزایمر و دارو های درمان آلزایمر

آلزایمر

درمان آلزایمر

برای درمان الزایمر داروهای وجود دارند که می توانند علائم آلزایمر را درمان کنند. برخی داروها برای مدتی از دست دادن حافظه را به

تعویق می اندازند.

در صورت تشخیص بیماری در مراحل اولیه، داروهای آلزایمر بهتر است بهتر عمل می کنند. داروهای دیگر به طور مستقیم بیماری را

درمان نمی‌کنند، اما به بیماران مبتلا کمک می کنند تا

  • بهتر بخوابند
  • و یا احساس نگرانی
  • و افسردگی کمتری

داشته باشند.

 

آلزایمر

 

شما می‌توانید سوالات خود را از بهترین پزشکان متخصص بپرسید

 

درمان این نشانه‌ها حس خوبی را در بیمار ایجاد می‌کند. از اوایل سال ۲۰۰۸ میلادی اداره غذا و داروی آمریکا پنج داروی خوراکی را به

  • منظور کنترل علائم آلزایمر
  • و کند کردن پیشرفت آلزایمر

تأیید کرد. چهار دارو که بازدارنده های کولین استراز نام دارند، تخریب سوخت و ساز استیل کولین (نوعی ماده شیمیایی مهم در مغز

که برای ارتباط سلول های عصبی لازم و ضروری است) را کند می کنند.

این داروها مقدار زیادی از این نوع ماده شیمیایی عصبی را برای ارتباط میان سلول ها تأمین و در نتیجه

  • پیشرفت مشکلات ذهنی را کُند می کنند
  • و برای برخی بیماران آلزایمری با نشانه های خفیف تا متوسط مؤثرند.

این چهار دارو عبارتند از:

  • تارسین (کوگنکس)
  • دونپذیل (آریسپت)
  • ریواستیگمین (اگزلون)
  • و گالانتامین (رازادین)

در ۲۰۰۶ میلادی اداره غذا و داروی آمریکا استفاده از دونپذیل را برای درمان نشانه های شدید بیماری آلزایمر و در ۲۰۰۷ میلادی

ریواستیگمین را که از طریق پوست جذب می شود تأیید کرد.

 

آلزایمر

پنجمین دارو، ممانتین (نامندا) در درمان بیماری آلزایمر متوسط تا شدید توصیه شده است.

ساز و کار عملکرد داروی ریواستیگمین هم افزایش مواد عصبی مورد نیاز مغز است، همچنین گفته می‌شود، سلول های عصبی مغز را

از مقادیر زیاد ماده “گلوتامات” (ماده شیمیایی که به مقدار زیادی به وسیله سلول های مغزی آسیب دیده به علت بیماری آلزایمر آزاد

می‌شود) محافظت می‌کند.

عوارض جانبی این پنج داروی درمان آلزایمر عبارتند از:

  • تهوع
  • گیجی
  • سردرد
  • و خستگی

حتما  بخوانید:


از سال ۲۰۰۸ میلادی روی برخی از داروها آزمایش های تحقیقاتی انجام شد یا به نوعی برای درمان بیماری آلزایمر توصیه شدند ام

هیچ یک، در معالجه این بیماری آنچنان مؤثر نبودند.

فرضیه جالب و بحث برانگیزی راجع به بیماری آلزایمر در ۲۰۰۶ میلادی مطرح شد؛ هنگامی که بر اساس آزمایش بالینی گزارش شد که

داروهای بیماری قند روسیگلیتازون (آواندیا) ممکن است پیشرفت بیماری را کُند کند.

برخی بررسی‌های قبلی نشان داده‌اند که سلول های مغزی مبتلایان به آلزایمر نسبت به انسولین مقاوم اند و این به نوبه خود سبب

محرومیت عصب ها از گلوکز می‌شود که برای تأمین انرژی لازم است.

اگر علت آلزایمر مقاومت انسولین (دیابت) در مغز باشد، در درک بیماری تغییر بزرگی را به وجود می‌آورد. بررسی های جدیدی بر روی

آواندیا در بیماران مبتلا به آلزایمر در حال انجام است.

در صورت اثبات درستی ارتباط انسولین با آلزایمر، با استفاده از آزمایشی می توان مقاومت انسولین در مغز را در مراحل اولیه به

منظور عملکرد تصحیح کننده ای که شروع بیماری آلزایمر را در اواخر دوره زندگی به تأخیر اندازد و یا از آن پیشگیری کند، تعیین کرد.

شخص مبتلا به آلزایمر را تا آنجا که ممکن است، باید به ورزش تشویق کرد.

پیاده روی روزانه از جمله ورزش های مفید برای این افراد است.

اما متاسفانه آلزایمر درمان قطعی ندارد


این مقاله خوب بود؟ 2 1  

روش های درمان بیماری آلزایمر و دارو های درمان آلزایمر

امتیاز: 3.3 از 3 رای

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


مشاوره پزشکی

فهرست آخرین سوالات مطرح شده

توهم در پیری نشانه چیست و چگونه درمان شود؟

سلام خسته نباشین مادربزرگم هفتادسالشه غیر از قرص فشار داروی دیگه ای مصرف نمیکنه و بیماری خاصی نداره...

مشاهده پاسخ

توسط متخصص اعصاب و نورولوژی پاسخ داده شد
مشاوره: عوارض قرص کلردیازپوکساید

سلام یه سوال دارم.دکتر واسه مامانم قرص کلردیازپوکساید تجویز کرده امشب باید بخوره.دکتر گفتن عوارضش سرگیجه و خواب...

مشاهده پاسخ

توسط متخصص اعصاب و نورولوژی پاسخ داده شد

همه سوالات


سوال پزشکی دارید؟

از طریق فرم زیر آن را از متخصصان بپرسید


توجه: پاسخگویی به سوال شما با پیامک اعلام می‌شود